
Küstü bu şehir bana,azalmış gelen heycanıma alınganlık yaptı heralde.yorulmuş ruhuma sitemlerde sanırsam.Ne yapmalıda canlandırmalı bendeki eski beni?
Sehir kalabalıklığının gürültüsü sanki bir hüzünlü siren sesi gibi gelir şimdilerde bana,okadar yoruldu ki kalbim.
Bir zamanlar hasret kaldığım o boğaz havasını,içime çekmez oldum.Kokusu olan hiçbirşeyi solmuyor artık bu beden.Solmamalı birsüre.
İmkansızlığa hergece anlam yükleme devri şimdiki.Kendime bir imkansız daha yükleme zamanı.
Hergece imkansız geçiverirken göz bebeklerimden,gözlerimin önündeki o büyülü perdenin toz bir sihir gibi bir anda yok olabilceğini bilipte hemen bianda kapılıvermekte ne diye?
Bu şehir küskün,ben solgun ve yorgun...Bu koca şehre bir zamanlar deli divane aşık olan ben,hiç inanmadığım zamana malesef teslim oldum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.